Transistörün Doyma Halinde Anahtarlama Elemanı Olarak Çalıştırılması
Transistörün Kapı Devresi Olarak Çalışması
Şekil 6.77 'de, PNP tipi transistörlü bir kapı devresi verilmiştir.
Transistör beyz 'ine, doyma durumuna geçirecek büyüklükte
bir -Vg gerilimi uygulanır.

Şekil 6.77 - Anahtar olarak çalışan bir transistör
ile kurulan VE(AND) kapı devresi |
Şekilde görüldüğü gibi A noktasına negatif bir gerilim darbesi
uygulanırsa, transistör doyma durumuna geçeceğinden, C noktası
toprak potansiyeline iner.
Çıkıştan herhangi bir gerilim alınmaz.
Ancak A noktasındaki negatif darbe ile aynı anda, B noktasına
da "Vg" 'den büyük pozitif bir darbe
gelirse, transistör, beyzine ters polarma uygulama olacağından
kesime gider.
Bu durumda, A noktasındaki gerilim R1 ve R4
dirençleri üzerinde bölünür ve R4 direnci üzerindeki
gerilim düşümüne eşit bir çıkış yapılmış olur.
Böylece, A ve B girişlerinden verilen iki gerilim VE (AND)
işlemine uğrayarak bir çıkış sağlanmış olmaktadır.
Transistörün Darbe Kesici Olarak Kullanılması (Transistör
Chopper)
Şekil 6.78 'de görülen transistör devresi ile, transistörün
kollektörüne bir R1 direnci üzerinden uygulanacak
olan sinüzoidal gerilimin, kollektör çıkışından darbeli olarak
alınması mümkün olmaktadır.
R1 ucuna uygulanan gerilim DC olursa, çıkıştan
kare dalgalı bir gerilim alınır.
Şekil 6.78 'deki devrenin çalışması şöyle olmaktadır:
R1 direnci girişine sinüzoidal bir gerilim uygulanmıştır.
Transistörün girişine de pozitif ve negatif olarak değişen
bir darbeli gerilim uygulanır.
Transistör PNP olduğu için beyzine uygulanan gerilimin negatif
darbelerinde iletime, pozitif darbelerinde kesime geçecektir.
Beyz gerilimi genliği yeterince büyük seçilerek, Transistörün,
doyma durumunda çalışması sağlanabilir.
Transistör kesimde iken, R1 direncinin giriş ucundaki
gerilim aynen çıkış ucuna yansır.
Transistör beyzine negatif gerilim dalgası uygulanıp ta, doymaya
geçirildiğinde, kollektörü toprağa bağlanmış olacağından,
çıkıştan herhangi bir gerilim alınmayacaktır.
Zira R1 girişine uygulanan gerilimin tamamı, R1
üzerindeki gerilim düşümü şekline dönüşmektedir.
Böylece şekilde görüldüğü gibi, çıkıştan darbeli bir sinüzoidal
AC gerilim alınacaktır.
Transistörün doyma halinden yararlanılarak buna benzer değişik
anahtarlama devresi oluşturmak mümkündür.
Geri Beslem nedir?
Geri Besleme, genel anlamda elektronik veya elektriksel sistemlerde,
çıkış devresinden giriş devresine bir etki sağlamaktır. Bu
etkinin amacı, sistemin belirli bir düzende çalıştırılmasıdır.
İki tür Geri Besleme vardır:
- Pozitif Geri Besleme
- Negatif Geri Besleme
Pozitif Geri Besleme
Giriş gerilimini yalnızca arttırıcı yönde etkileyen, geri
beslemeye pozitif geri besleme denir.
Osilatörlerde düzgün (kararlı) bir osilasyon sağlamak amacıyla
pozitif geri besleme uygulanır. Bunun içinde giriş gerilimi
çıkıştaki dalgalanmaya uygun şekilde, sürekli takviye edilir.
Yani giriş gerilimi ile geri besleme gerilimi aynı fazdadır.
Böylece çıkış gerilimi genliği Şekil 6.79(b) 'de görüldüğü
gibi sabit kalmaktadır.
Negatif Geri Besleme
Negatif geri beslemede, geri besleme gerilimi veya akımı,
giriş gerilim veya akımına göre ters fazlıdır.
Yani, herhangi bir nedenle çıkış değerleri büyüdüğünde veya
küçüldüğünde, geri besleme yoluyla, girişe ters etki yapılarak,
çıkış normal seviyesine getirilir.
Şekil 6.79 'da geri besleme yöntemini açıklayan örnekler verilmiştir.
Şekil 6.79 'da verilmiş olan örnekler şu özellikleri yansıtmaktadır:
- (a) Geri beslemesiz hal [Şekil 6.79(a)]: Giriş işareti,
aynı genliğini koruyarak, çıkmıştır.
- (b) Pozitif geri beslemeli hal [Şekil 6.79(b)] Giren
işaret yavaş yavaş zayıfladığı halde, geri besleme ile,
her alternansı, çıkışta aynı seviyeye gelecek şekilde yükseltilmektedir.
- (c) Negatif geri beslemeli hal [Şekil 6.79(c)]:
Şekilde dört adet eğri verilmiştir.
Bu eğriler, şekilde de belirtildiği gibi şu değerleri göstermektedir:
- Gittikçe zayıflayan sinüzoidal değişim şeklindeki "normal
giriş" işareti.
Örneğin bu, bir Ib beyz akımı olabilir.
- Giriş işaretinin belirli bir oranda kuvvetlendirilmesiyle
elde edilen, "istenen çıkış" işareti,
Örneğin, bu da IC akımı olabilir.
- Herhangi bir nedenle normalin üzerinde kuvvetlendirilmiş
olan, "anormal çıkış" işareti.
Örneğin, bu işarette, ısınmayla büyüyen IC kollektör
akımıdır.
- Negatif geri besleme ile küçültülmüş olan "geri beslemeli
giriş" işareti. Bu da yine Ib giriş akımıdır.
Ib giriş akımı küçülünce, IC = βIb
bağıntısına göre küçülecek olan IC akımı, normalleşecektir.
Benzer şekilde, çıkış değeri sürekli küçülüyorsa, negatif
geri besleme ile yukarıda sıralanan tersi işlem yapılır. Artıyorsa,
bu artmayı önlemek amacıyla da kullanılır. Örneğin, transistörün
ısınma nedeniyle çıkış akımının büyümesi gibi.

Şekil 6.79 - Yükselteç giriş ve çıkış işaret gerilimlerinin
geri beslemesiz ve geri beslemeli hallerdeki zamana
göre değişimleri.
(a) Geri beslemesiz hal.
(b) Pozitif geri beslemeli hal.
(c) Negatif geri beslemeli hal. |
Negatif Geri Beslemenin Uygulanışı:
Yükselteçlerde Negatif geri besleme aşağıda sıralanan işlemler
için uygulanır:
- Yükseltecin çıkış akımının sabit tutulması
- Çalışma noktasının sabit tutulması
- Yükseltecin bant genişliğininarttırılması. Yani, geniş
bir frekans bandında sabit kazanç sağlanması.
- Distorsiyonun (çıkış gerilimindeki aşırı dalgalanmaların)
azaltılması.
- Dışarıdan gelen parazitlerin etkisinin azaltılması.
- Yükseltecin giriş ve çıkış dirençlerinin değiştirilmesi.
Negatif geri besleme örneğinde de yine, her zaman olduğu
gibi en çok kullanılan emiteri ortak bağlantılı yükselteç
incelenecektir.
Negatif geri besleme hem DC hem de AC olarak yapılır.
DC geri besleme transistörün Beyz polarmasını düzenler ve
çalışma noktasının sabit kalmasını sağlar.
AC geri besleme ise, işaret gerilimi uygulanmış olan transistörde,
çıkıştan alınan yükseltilmiş işaret gerilimindeki aşırı değişmeleri
önler. Böylece yukarıda sıralana işlevleri de gerçekleştirmiş
olur.
Negatif geri besleme iki şekilde uygulanır:
- Kollektör geri beslemesi. Buna Paralel Geri Besleme
de denir.
- Emiter geri beslemesi. Buna Seri Geri Beslemesi
de denir.
A. Kollektör Geri Beslemesi (Paralel Geri Besleme)
Kollektör geri beslemesinde Şekil 6.79 'da görüldüğü gibi
kollektör çıkışından alınan geri besleme bağlantısı, bir RP
direnci üzerinden, Beyz girişine uygulanmaktadır.
Bu tür bağlantı transistöre paralel olduğu için PARALEL GERİ
BESLEME deyimi kullanılmıştır.
Transistörler akım esasına göre çalışan
devre elemanları olduğu için, buradaki GERİ BESLEME açıklamaları
da, akımlardaki değişimlere göre yapılacaktır.
Kollektör geri beslemesi olayını Şekil
6.80 üzerinde inceleyelim:
Buradaki geri besleme olayında yukarıda da belirtildiği gibi,
DC+AC işlemi vardır. Bu nedenle akım ve gerilimler, "küçük
harf-büyük indis" ile gösterilmiştir.
Herhangi bir nedenle ve özellikle de ısınma nedeniyle iC
kollektör akımı artarsa, RC kollektör direncindeki
"iC*RC" gerilim düşümü büyüyeceğinden
VCE gerilimi küçülecektir.
Bunun nedeni:
Bilindiği gibi, Kirchoff kanununa göre: VCC = VCE
+ iC*RC bağıntısı vardır.
"VCC" sabit olduğundan, "iC*RC"
büyüyünce "VCE" küçülecektir.
Yine Kirchoff kanununa göre yazılan; VCE = VBE
+ iRP*RP
bağıntısındaki VBE = 0,6V ve RP değeri
sabit olup, VCE küçülünce tek değişken olan iRP
akımı ve dolayısıyla iB beyz akımı da küçülecektir.
iC = b*iB bağıntısı gereğince de, iC
kollektör akımı küçülür.

Şekil 6.80 - Paralel geri besleme |
| Bu arada
şu hususu belirtmek gerekiyor:
Paralel geri beslemede "iC" akımındaki
ve dolayısıyla da VC gerilimindeki değişmeler
sınırlandığı için, AC çalışmadaki kazanç değeri de
sınırlanacaktır. Bu sınırlamayı kısmen kaldırmak için,
AC geri beslemenin etkisini azaltmak amacıyla, Şekil
6.84'te gösterilmiş olduğu gibi, geri besleme direnci
ikiye bölünerek orta noktası bir kondansatör üzerinden
toprağa (ortak noktaya) bağlanır. |
B. Emiter Geri Beslemesi (Seri Geri Besleme)
Emiter geri beslemesi, emitere seri olarak bağlanan RE
direnci üzerindeki gerilim düşümünün etkisi ile oluştuğundan
Seri Geri Besleme adı verimiştir.
Ayrıca da, Emiter geri beslemesinde, RE direncindeki
gerilim düşümü, doğrudan çıkış devresindeki akım değişimini
yansıttığından, Akım Geri Beslemesi olarak ta tanımlanmaktadır.
Emiter geri beslemesi de kollektör geri beslemesinde olduğu
gibi, hem DC yönünden hem de AC yönünden etkinlik göstermektedir.
Emiter geri besleme etkinliği:
Emiter geri besleme de, kollektör geri beslemesinde olduğu
gibi, en önemli etkisini, iC kollektör akımının
dengeli bir seviyede tutulmasında göstermektedir.
Herhangi bir nedenle iC kollektör akımının arttığını
kabul edelim iC artınca, iE emiter akımıda
aynı oranda artar.
iE artınca, VE = RE*iE
bağıntısına uygun olarak RE direnci üzerinde VE
gerilim düşümüde artar.

Şekil 6.81 - Emiter geri beslemesi |
| Bu durumda ne olacaktır?
iB akımı ile ilgili olarak, DC ve AC devrelerinde
şu bağıntılar yazılabilecektir.
DC devresinde:
VCC=iR*RP+iB*RB+VBE+VE
( iR=iB+iRT ) dir.
AC devrede:
Vİ = ib*RB+Vbe+Ve
VE gerilim düşümü arttığında:
Yukarıda verilen DC devresinde; VCC, RP,
RB ve VBE değerleri sabit olduğundan,
eşitliğin sağlanması için iRP değerinin
küçülmesi gerekecektir. Bu da iB beyz akımının
küçülmesi demektir. iC=iE=b*iB
'den de iC ve iB küçülecektir. |
Böylece: DC yönden denge sağlanacaktır.
Yine yukarıda verilen AC devresinde:
Vi, RB, Vbe sabit olup, Ve
büyüyünce, eşitliği sağlamak için ib küçülecektir.
ic=ie=b*ib bağıntısından
ic ve ib küçülür.
Böylece, AC yönden de denge sağlanır.
Eğer herhangi bir nedenle, kollektör
akımında düşme olursa yukarıda anlatılanların tersi işlem
olacaktır.
Kaskat bağlantı: ard arda bağlantı demektir.
Kaskat yükselteç, ard arda bağlanmış iki veya daha fazla yükselteç
grubudur.
Yükselteçlerin aralarındaki bağlantıya kuplaj adı verilmektedir.
Bir devreden diğer bir devreye enerji geçişi yapılırken en
iyi geçiş, her iki devrenin empedanslarının karşılıklı eşit
olamsı ile sağlanmaktadır.
Yükselteçlerde de, bu uygunluğu sağlamak için ve bir devredeki
DC akımın diğer devreyi etkilemesinin istenmediği hallerde
çeşitli kuplaj şekilleri uygulanmaktadır. Burada en çok kullanılan
üç kuplaj türü verilecektir.
- Direk Kuplaj
Şekil 6.82 'de iki PNP ve NPN transistör arasında
direkt kuplaj hali görülmektedir. Transistörler emiteri
ortak bağlantılı olarak çalışmaktadır. Birinin çıkış ucu
diğerinin giriş ucuna doğrudan bağlanmıştır. Bunu yapabilmek
için polarma gerilimlerinin uygun gelmesi gerekir.
İkinci transistörün giriş direnci birinci trasitörün yük
direnci olarak kullanılmaktadır. Bu tip bağlantı en ekonomik
kuplaj şeklidir.

Şekil 6.82 - Direk kuplajlı yükselteç katları. |
İki önemli sakıncası vardır:
- İki transistörün bağlantı uçlarındaki polarma gerilimlerinin
eşit olması zorunluluğu kullanma alanını daraltmaktadır.
- Isı etksinin fazla olması çalışma zorluğu yaratmaktadır.
Örn:
1. transistörün kollektör akımı herhangi bir nedenle
normalin üzerinde artarsa, bu artış 2. transistörü
de etkileyerek onunda akım artışına neden olacaktır.
Ve başka katlar varsa bu artışlar devam edecektir.
Dolayısıyla da transistörde aşırı ısınma olacaktır.
-
Transformatörlü Kuplaj
Şekil 6.83 'te transformatörlü bir kuplaj hali verilmiştir.
Bu tip kuplaj şekli, iki transistör arasında empedans
uygunluğu sağlaması bakımından en iyi bağlantı şeklidir.
Sakıncası: Transformatör de bir miktar enerji kaybı olacaktır.
Distorsiyon yapabilecektir. Ayrıca transformatör pahalıdır,
çok yer tutar ve ısınır.

Şekil 6.83 - Transformatörlü kuplaj |
- Direnç - Kondansatör Kuplajı
İki transistör arasında DC geçişinin istenmediği hallerde
ve yüksek frekanslarda R-C kuplajı uygulanmaktadır. Bir örnek
Şekil 6.84 'te verilmiştir.
Şekilde de görüldüğü gibi, genellikle birinci transistörün
kollektörü ikincisinin beyzine bağlanmıştır. Kollektör polarması
beyz polarmasından, aradaki kondansatör DC etkileşimini önlemektedir.

Şekil 6.84 - R-C Kuplajlı yükselteç |
Sakıncası: Kondanstör her frekansı aynı oranda geçirmemektedir.
Alçak frekanslardaki çalışma elektrolitik kondansatör tercih
edildiğinden, bağlanırken (+) ucunun kollektör tarafına gelmesine
dikkat etmek gerekir.
Kaskat Yükselteçlerde Kazanç Hesabı
Eğer ard arda bağlı bir kaç yükselteç kullanılıyorsa, yani
kaskat bir bağlantı varsa bu yükselteçlerin toplam kazancı,
her bir yükseltecin kazancının çarpımına eşittir.
Bu kural, gerilim, akım ve güç kazançlarının hepsi içinde
geçerlidir.
Örneğin: Ard arda bağlı üç yükselteç katı bulunsun. Bunların
gerilim kazançları, KV1, KV2, KV3
olsun.
Toplam gerilim kazancı: KVT = KV1*KV2*KV3
olur. Bilindiği gibi, KV = VÇ / Vg
idi.
Kaskat bağlantıda, bir sonraki katın giriş gerilimi bir önceki
katın çıkış gerilimi olmaktadır.
Tek veya çok katlı bir ses frekansı yükselteci düşünülsün.
Bu yükselteçte önemli olan, ses frekansındaki işaretin kuvvetlendirilmesidir.
Bu işarete ait AC gerilim, akım ve güç kazançları vardır.
Kazancın bir mutlak değeri bir de açısı söz konusudur:
Örneğin, bir AC gerilim: v=Vm*sinωt
şeklinde gösterilir.
Burada , ωt=2pft olup, açısal hızı (faz değişimini) göstermektedir.
Çok katlı (kaskat) yükselteçlerde; her taraftaki faz değişimi
toplandığından açısal değişim değeri büyümektedir. Yerine
göre bu değişimin önemi büyük olacağından dikkate almak gerekir.
Buna göre;
Mutlak değerce: |KVT|=|KV1|*|KV2|*|KV3|*.......
Açısal değerce: JVT(W)=JV1(W)+JV2(W)+JV2(W)+.......
Aynı yazılım şekli, akım kazancı (KİT) ve güç kazancı
(KGT) içinde uygulanabilecektir.
Eğer kazançlar Desibel (dB) cinsinden yazılmak istenirse
şöyle olacaktır:
Gerilim için: NVT(dB)=20 log KVT =
20 log (KV1*KV2*KV3)
= 20 log KV1+20 log KV2+20 log KV3
= NV1+NV2+NV3 (dB)
Akım için: NİT(dB)=20 log KİT = Nİ1+Nİ2+Nİ3
(dB)
Güç için: NPT(dB)=10 log KPT = 10 log
KP1+10 log KP2+10 log KP3
= NP1+NP2+NP3 (dB)
|
|