Gerilim kazancında durum akım kazancı ve direnç hesaplamalarından
farklı olmaktadır.
Gerilim kazancında, bir devreden alınan zayıf gerilimin kuvvetlendiripbaşka
br devreye verilmesi sözkonusudur.
Bunun için dört bölge karakteristik eğrilerinden yararlanılmaktadır.
Örnek bir devre Şekil 6.14 'te verilmiştir.
Gerilim kazancının genel yazılışı: KV = VÇıkış
/ VGiriş tir.
VÇıkış (VÇ): R2 direnci
üzerindeki gerilim düşümü.
VGiriş (Vg): R1 direnci üzerindeki
gerilim düşümü.
Diğer bir ifadeyle: Vg = IB*R1
; VÇ = IC*R2
'dir.
Bu duruma göre, Şekil 6.14 'teki devrenin, statik gerilim
kazancı şöyle olacaktır:
KV = IC*R2/IB*R1
IC/IB = β olup,
Gerilim kazancı: KV = β*(R2/R1)
olur.
Böylece, Şekil 6.14 'teki benzer şekilde kurulan yükselteçler
için, şöyle bir kural ortaya çıkmaktadır:
EOB Statik gerilim kazancı: KV = β*(Yük
direnci / Giriş devresi direnci)
Bu kural, ses freakansı gerilim yükselteçleri için de geçerlidir.
Zira küçük frekanslarda: βAC = βDC
'dir.
Statik gerilim kazancının, transistör çıkış uçlarıyla, giriş
uçları arasındaki gerilimlerin DC ölçü aleti ile ölçülmesi
yoluyla bulunması da mümkündür.
Şekil 6.14 - Emiteri ortak tipik bir DC yükselteç devresi |
Emiteri ortak bağlantıda gerilim kazancı birkaç
yüz civarındadır.
R1 ve R2 'nin diğer işlevi,
beyz ve kollektör polarma gerilimlerini limit değerler
arasında sağlamaktır.
EOB 'da KV gerilim kazancı bir kaç yüz
civarındadır.
|
NOT:
Daha önceki STATİK KARAKTERİSTİKLERİN incelendiği devrelerde,
besleme kaynakları VBE ve VCE şeklinde
gösterilmişti.
Bunun nedeni: Besleme kaynaklarının doğrudan transistörün
B-E ve C-E elektrotları arasına bağlanmasıydı.
Şekil 6.14 'teki besleme kaynakları ise VBB ve
VCC şeklinde gösterilmiştir.
Bunun nedeni ise: Besleme kaynağı ile B ve C elektronları
arasında direnç bulunduğundan, kaynağın hangi elektrodun POLARILMASI
için kullanıldığı ihtiyacının duyulmasıdır.
Örneğin, VBB kaynağı, beyz (B) polarması için VCC
'de kollektör (C) polarması kullanılmaktadır.
