Şekil 6.6(e) de görüldüğü gibi, çıkışı RL yük
direncine bağlı bir devre bulunsun. Bu devre, Thévenin metoduyla
şekil 6.6(f) 'de görüldüğü gibi, eşdeğer bir gerilim kaynağı
(Veş) ile buna seri bağlı eşdeğer. bir direnç (Reş)
haline dönüştürülebilmektedir.
Bunu sağlamak için şu işlemler yapılır:
- RL direnci devreden çıkarılır, devre çıkışındaki
gerilim ölçülür. veya hesaplanır. Bunun değeri Veş
'dir.
- Devrenin gerilim kaynağı kısa devre edilir. RL
direnci yine devreden çıkarılır. Bu durumda da çıkış uçları
arasından ölçülen veya hesaplanan direnç Reş
olur.
Şekil 6.6(a) 'daki devreye Thévenin teoreminin uygulanışı:
Beyz, RE ve RC uçları açılarak yük
devreden çıkarılırsa, geride Şekil 6.6(b) 'de görülen, R1,
R2 ve VCC bölümü kalır.
1- Veş 'in bulunuşu:
Veş 'i bulmak için, yük direnci çıkartılıp, çıkış
uçlarından erilim ölçüleceğine göre, önce yük direncini belirlemek
gerekir.
Yük direnci olarak transistör ve buna bağlı olan RC,
RE dirençleri düşünülürse, devrenin çıkışı, transistörün
girişi olmaktadır.
Yükü kaldırıp, devre çıkışından ölçülecek olan Veş gerilimi,
transistörün beyz 'i ile toprak arasındaki gerilim olacaktır.
Bu gerilim aynı zamanda R2 direnci üzerindeki gerilim
düşümüne eşittir.
Yani Veş=VR2 'dir.
Veş=VR2 'nin hesaplanışı:
Şekil 6.6(b) 'de R2 'den geçen akıma IR2
diyelim: IR2
= VCC / R1+R2 'dir.
R2 üzerinde gerilim düşümü:
VR2 = Veş = IR2*R2
= (VCC / R1+R2) * R2
olur.
2- Reş 'in bulunuşu:
Reş'i bulmak için, yük direnci çıkarılıp, gerilim
kaynağı kısa devre edilerek, çıkış uçlarından direnç ölçüleceğine
göre; devre, Şekil 6.6(c) 'deki duruma gelir.
Bu halde, çıkış uçlarına göre R1 ve R2
paralel bağlı konumdadır.
Reş = R1*R2 / R1+R2
olur.
Böylece; Veş=VBB ve Reş=RBB
denirse devre şekil 6.6(d) 'de verilmiş olan sabit polarmalı
devre şekline dönüşmüş olmaktadır.
Böyle bir devredeki hesaplar daha kolay olacaktır.